Over mij
Elke week drink ik thee met een oudere dame in Amsterdam-West. We wandelen een rondje, zij vertelt over vroeger en ik over mijn week. Zij heeft geen idee dat ze me meer leert over journalistiek dan menig college: iedereen heeft een verhaal, maar bijna niemand vraagt ernaar. Ik ben Tess Westerhof, en ik ben degene die het vraagt.
Ik maakte als kind al krantjes voor de buren, maar pas in Denemarken ontdekte ik wat ik écht wilde vertellen. Ik studeerde er een halfjaar, en ver van huis las ik meer dan ooit. Ik wilde mijn leeservaringen ergens kwijt, en zo begon ik @tessieleest, mijn recensieaccount op Instagram. Wat begon als een uitlaatklep, is uitgegroeid tot iets waar ik elke week met plezier aan werk. Ik merkte al snel dat ik niet alleen wilde vertellen óf een boek goed is, maar ook wáárom het raakt. En wie het raakt, en wie juist niet.
Die vragen nam ik mee naar mijn master Journalistiek in Groningen. Daarvoor studeerde ik International Business. Dat klinkt misschien als een omweg, maar ik ben er blij mee. Daardoor kijk ik bij elk verhaal ook naar het geld, en daar blijkt vaak een kant te zitten die anderen missen.
Wat voor journalist ik ben
Ik wil een onderwerp van zoveel mogelijk kanten zien voordat ik er iets van vind. Toen ik schreef over resomeren, een nieuwe manier van afscheid nemen, sprak ik een uitvaartverzorger, een rouwexpert, DELA en een Kamerlid. Ik wilde niet dat de lezer het met mij eens zou zijn. Ik wilde dat hij er zelf over ging nadenken.
Tegelijk schrijf ik graag dichtbij. Toen ik afgelopen zomer bij een openluchtvoorstelling in het Vondelpark zat, sloeg de bliksem in een boom vlak naast de tribune. Mijn slipper scheurde kapot en ik rende op blote voeten door de stromende regen naar de dichtstbijzijnde bar. Ik schreef er een reportage over. Het werd een verhaal waarin je het onweer bijna kunt voelen, maar waarin ook de hulpdiensten aan het woord komen.
Luisteren
Een goed verhaal vind je niet door te praten, maar door te luisteren. Daarom ontwikkel ik BLOOS, een vragenspel dat mensen uitnodigt om open en eerlijk met elkaar te praten. Daarom ben ik ook zo verliefd op audio. Ik maakte een podcast over een spannend avontuur dat mijn ouders in Amerika beleefden. Pas toen ik er een microfoon bij pakte, hoorde ik het verhaal echt. In een andere podcast sprak ik met een jonge mantelzorger en een expert over de druk die jonge mantelzorgers voelen. In mijn scriptie onderzoek ik waarom een podcast ons soms meer raakt dan een artikel.
Wat ik wil
Ik wil verhalen maken over cultuur, media en mensen die niet vanzelf de krant halen. Denk aan ouderen die dag in dag uit alleen thuis zitten, jonge makers die keihard werken voor hun droom, en lezers die hun boeken vinden via een algoritme. En dat op een manier die ook jonge lezers en luisteraars aanspreekt. Of het nu een artikel wordt, een podcast of een video: ik denk graag in beeld en geluid, en ik maak het allemaal het liefst zelf.
Zin om samen te werken, of gewoon even kennis te maken? Stuur me gerust een berichtje.